ਡਾਕ੍ਟਰ - ਸ਼ਰਨਜੀਤ ਕੌਰ

ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਵਿੱਚ ਡਾਕ੍ਟਰ ਬਣਾ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹਾਂ । ਮੇਰਾ ਡਾਕ੍ਟਰ ਬਣਾ ਬਚਪਣ ਤੋਂ ਸੁਫਨਾ ਰਹਾ ਹੈ । ਮੇਰਾ ਪਿਥਾ ਜੀ ਵੀ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉੱਨਾਂ ਦਾ ਇੱਕ ਬਚ੍ਚਾ ਡਾਕ੍ਟਰ ਬਣਾ । ਅੰਗ ਮੈਂ ਆਪਣਾ ਤੇ ਆਪਣੇ ਪਿਥਾ ਜੀ ਦਾ ਸੁਫਨਾ ਪੂਰਾ ਕਰਨਗੇ । ਮੈਂ ਡਾਕ੍ਟਰ ਬਣ ਕਿ ਕੁਝ ਸਾਲ ਇੰਡੀਆ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਪਿੰਡ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕਰਾਂਗੀ । ਮੈਂ ਹਰ ਦੋ-ਥੀਂ ਸਾਲ ਵਿੱਚ ਇੰਡੀਆ ਜਾਂਦੀ ਹਾਂ । ਤੇ ਮੈਂ ਉੱਥੇ ਦੇਖਦੀ ਹਾਂ ਕਿ ਉੱਥੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂ ਬਹੁਤ ਮਦਦ ਚਾਹਦੀ ਹੈ । ਮੈਂ ਇੱਕ ਛੋਟਾ ਜਯਾ ਹੋਸਪਿਟਲ ਚੋਲਾਂ ਗੀ ਆਪਣੇ ਪਿੰਡ ਕਿਹਕ । ਇਹ ਮੇਰੇ ਵਾਸਤੇ ਚੰਗੇ ਹਨ ਕਿਉਂਕਿ ਮੇਰਾ ਮਾਥਾ ਜੀ- ਪਿਥਾ ਜੀ ਰੇਤਿਰੇ ਹੋਣ ਤੋ ਬਢ ਇੰਡੀਆ ਰਹਿਣ ਜਾਏਗਾ , ਤੇ ਹੋਸਪਿਟਲ ਦੀ ਉੱਥੇ ਸਾਹੁਲਾਥ ਹੋਏਗਾ ਉੱਨਾਂ ਵਾਸਤੇ । ਮੈਂ ਵਾਪਸ ਅਮੇਰਿਕਾ ਆ ਕਿ ਕੰਮ ਕਰਨਗੇ । ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਪਰਵਾਰ ਦੀ ਮਦਦ ਵੀ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹਾਂ । ਉਹ ਮੇਰੇ ਖੋਲ ਆ ਸਖਦੇ ਆਲਾਘ ਵਾਸਤੇ ਤੇ ਮੈਂ ਉੱਨਾਂ ਨੂ ਚੰਗਾ ਤਾਰਾ ਸਮਝਾ ਸਖਦੀ ਹਾਂ ਉਨਾਂਦੀ ਤਾਬਿਆਥ ਦੇ ਬਾਰਾ । ਸਾਡੇ ਪਰਵਾਰ ਨੇ ਸਾਰੇ ਵਿਪਰ ਵਾਲ਼ੇ ਬੰਦੇ ਤੇ ਔਰਤਾਂ ਸਿਰਫ਼ ਘਰ ਜਾ ਆਪਣੀ ਦੁਕਾਨ ਤੇ ਕੰਮ ਕਰਦਿਆਂ ਹਨ । ਤੇ ਸਾਰਿਆ ਬਚਿਆ ਅਲਗ-ਅਲਗ ਪਰ੍ਦਾਈ ਕਰਦਾ ਪਾ ਹੈ । ਕੋਈ ਡਾਕ੍ਟਰ ਬਣ ਦੀ ਪਰ੍ਦਾਈ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਬਹੁਤ ਲੰਮੀ ਪਰ੍ਦਾਈ ਹੈ । ਪਰ ਮੈਂ ਡਾਕ੍ਟਰ ਹੀ ਬਣ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹਾਂ ਤੋ ਮੈਂ ਇਹ ਲੰਮੀ ਪਰ੍ਦਾਈ ਵੀ ਕਰ ਲਵਾਂਗੀ ।