Farmer Suicide

ਅੱਜ ਕੱਲ ਪੰਜਾਬ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਮੁਸ਼ਕਿਲਾ ਹਨ. ਇਸ ਮੁਸ਼ਕਿਲਾਂ ਪਿੰਡਾਂ ਅਤੇ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਵਿੱਚ ਹਨ ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਲੋਕ ਝੱਲ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ. ਪੰਜਾਬ ਵਿੱਚ ਕਿਸਾਨ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਮਾਰ ਰਹੇ ਹਨ ਅਤੇ ਇਹ ਬਹੁਤ ਵੱਡੀ ਮੁਸ਼ਕਿਲ ਹੇ. ਕਿਸਾਨਾਂ ਦਾ ਕੰਮ ਮੌਨਸੂਨ ਨੂੰ ਚਾਹਦਾ ਹੈ ਕਿਓਕਿ ਓਹਨਾ ਦੇ ਨਾਲ ਬਹੁਤ ਮੀਹ ਪੈਂਦੀ ਹੈ. ਜਦੋ ਮੌਨਸੂਨ ਨਹੀਂ ਆਓਂਦੇ ਕਿਸਾਨਾਂ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਮੁਸ਼ਕਿਲਾ ਆਓਂਦਈਆਂ ਹਨ ਕਿਓਕਿ ਫਸਲੇ ਮਰਦੇ ਹਨ. ਕਿਓਕਿ ਕਿਸਾਨਾ ਦੀ ਕਮਾਈ ਫਸਲਾ ਹਨ ਜਦੋ ਬਾਰਸ਼ ਨਹੀਂ ਆਓਂਦੀ ਸਾਰੇ ਕਿਸਾਨ ਘਬਰਾ ਜਾਂਦੇ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਜਿੰਦਗੀ ਖਤਮ ਸਰਦੇ. 
ਇਹ ਪੈਸੇ ਦੀ ਮੁਸ਼ਕਿਲ ਬਹੁਤ ਖਾਸ ਮੁਸ਼ਕਿਲ ਹੈ ਕਿਓਕਿ ਜਦੋ ਕਿਸਾਨ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਮਾਰਦੇ ਓਹਨਾ ਦੇ ਬਚਿਆ ਨੂੰ ਮੁਸ਼ਕਿਲਾਂ ਆਓਂਦੀਆ ਹਨ ਕਿਓਕਿ ਬਚਿਆ ਦੇ ਕੋਲ ਪੈਸੇ ਨਹੀਂ ਹਨ. ਜਦੋ ਫਲਾ ਨਹੀਂ ਵਿਕਦੇ ਕਿਸਾਨਾ ਦੇਣ ਵਾਪਸ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ, ਫਿਰ ਬੈਂਕ ਵਾਲਾ ਕਿਸਾਨਾਂ ਦੇ ਘਰ ਤੇ ਆਓਂਦੀ ਅਤੇ ਪੈਸੇ ਮੰਗਦੇ. ਜਦੋ ਕਿਸਾਨਾਂ ਦੇ ਕੋਲ ਪੈਸੇ ਨਹੀਂ ਹਨ ਬੈੰਕ ਓਹਨਾ ਦਾ ਘਰ, ਗਡੀ, ਟ੍ਰੈਕਟਰ, ਤੇ ਚੀਜਾ ਲੈਂਦੇ. ਜਦੋ ਇਹ ਜੋੰਦਾ ਹੇ ਕਿਸਾਨਾ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਸ਼ਰਮ ਆਓਂਦੀ ਹੇ ਕਿਓਕਿ ਓਹਨਾ ਦੇ ਬਚੇ ਨੂੰ ਪਤੇ ਹੋਂਦਾ ਹੇ ਕੀ ਪਰਿਵਾਰ ਦੇ ਕੋਲ ਪੈਸੇ  ਨਹੀਂ ਹਨ। ਇਸ ਗੱਲ ਹੋਣ ਤੋ ਬਾਦ ਸਾਰਾ ਪਰਿਵਾਰ ਊਦਾਸ ਹੋਂਦੇ ਹੇ। 
ਊਦਾਸ ਜੋ ਕੇ ਜੰਦਗੀ ਖਤਮ ਕਰਨਾ ਟੀਕ ਨਹੀਂ ਹੈ ਕਿਓਕਿ ਜਦੋ ਓਹ ਹੋਂਦਾ ਹੇ ਬਚੇ ਟੀਕ ਨਹੀਂ ਸਿਖਦੇ. ਜੇ ਮਾਤਾ ਤੇ ਪਿਤਾ ਜੀ ਗੁਜਰਦੇ ਫਿਰ ਬਚਿਆ ਨੂੰ ਕੀ ਹੋਂਦਾ? ਬਚਿਆ ਦੀ ਜਿੰਦਗੀ ਖਰਾਬ ਅਤੇ ਊਦਾਸ ਹੋਂਦੀ ਹੈ. 
ਕਿਸਾਨਾ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਮਾਰ ਰਹੇ ਹਨ ਕਿਓਕਿ ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਵਿੱਚ ਸਹਾਰਾ ਹੋਰ ਵੱਡੇ ਹੇ ਰਹੇ ਹਨ ਤੇ ਪਿੰਡਾ ਦੇ ਲੋਕ ਘਟ ਰਹੇ ਹਨ। ਜਦੋ ਪਿੰਡਾਂ ਵਿੱਚ ਲੋਕ ਨਹੀਂ ਹਨ ਕੋਏ ਫਲਾਂ ਨਹੀਂ ਖਰੀਦੇਗਾ ਤੇ ਕਿਸਾਨਾ ਲੇਈ ਮੁਸ਼ਕਿਲ ਜੋਇਗਾ. ਜਦੋ ਇਹ ਹੋਂਦਾ ਹੈ ਸਾਰਿਆ ਕਿਸਾਨਾ ਸ਼ਹਰ ਤੇ ਜਾਂਦੇ ਪਰ ਓਹਤੇ ਬਹੁਤ ਹੋਰ ਦੁਕਾਨਾ ਹਨ ਜਿਥੇ ਫਲ ਵਿਕਦ. ਸ਼ਹਰ ਜਾਨ ਵਿੱਚ ਹੋਰ ਪੈਸੇ ਲੱਗਦੇ ਅਤੇ ਕਈ ਵਾਰੀ ਇਹ ਪੈਸੇ ਕਮਾਈ ਤੋ ਜਿਆਦਾ ਹੇ। 
ਇਹ ਸਾਰੀਆ ਬਾਤਾ ਬਢ਼ੀਆ ਹਨ ਪਰ ਸਚ ਹਨ ਅਤੇ ਸਾਨੂੰ ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਲੋਕਾ ਦੀ ਮਦੱਦ ਕਰਨੀ ਚਾਹਦੀ ਹੇ। 

Rakhri Bare

ਪੰਜਾਬ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਤਿਉਹਾਰ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।  ਸਾਰੇ ਆਪਣੇ ਆਪਣੇ  ਮਹੱਤਵ ਹੈਗੇ।  ਚੰਦ ਰੁੱਤ ਬਾਰੇ ਹਨ, ਚੰਦ ਕੁਝ ਓਰ ਬਾਰੇ ਹਨ।  ਮੇਰੇ ਮਨ ਪਸੰਦ ਤਿਉਹਾਰ ਰਖੜੀ ਹੈ। ਰਖੜੀ ਅਗਸਤ ਵਿੱਚ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਕੁੜੀਆਂ ਇਕ ਰਾਖੀ ਲੈਂਦੇ ਤੇ ਇਕ ਆਦਮੀ ਦਾ ਹਥ ਤੇ ਬੰਦੇ ਹਨ।
ਜਦੋਂ ਕੁੜੀ ਰਾਖੀ ਬੰਦੀ ਆਦਮੀ ਨੇ ਉਸਨੂ ਉਪਹਾਰ ਦਿੰਦਾ ਤੇ ਸਹੁੰ ਲਾਂਦੇ। ਸਹੁੰ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਕੁੜੀ ਨੂੰ ਹ੍ਫਾਜਤ ਕਰੇਗਾ। ਸਧਾਰਨ ਇਹ ਆਦਮੀ ਕੁੜੀ ਦਾ ਭਰਾ ਹੈ ਪਰ ਇਹ ਅਨਿਵਾਰੀ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਆਦਮੀ ਕੋਈ ਵੀ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ।  ਹਿੰਦੂ ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਰਖੜੀ ਦੀ ਤਿਉਹਾਰ ਮਨਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਪਰ ਹਿੰਦੂਆਂ ਨੇ ਰਕਸ਼ਾ ਬੰਦਨ ਬੁਲਾਂਦੇ ਹਨ। ਸਿਖ ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਇਹ ਤਿਉਹਾਰ ਵੀ ਮਨਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਮੇਰੇ ਦੋ ਭਾਣਾ  ਹਨ ਤੇ ਮੈਂ ਸਬ ਤੋਂ ਵਾਡਾ ਹਾਂ।  ਇਸ ਕਰਕੇ ਬਚਪਨ ਤੋਂ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਯਾਦਾਂ ਹਨ ਰਖੜੀ  ਬਾਰੇ। ਅਸੀਂ ਤਿਨੋ ਚੋਟੇ ਚੋਟੇ ਸਨ ਤੇ ਨੀਲੇ ਤਾਗੇ ਲੈਕੇ ਮੇਰੇ ਹਥ ਤੇ ਬੰਦੇ ਸਨ। ਤੇ ਮੇਰੇ ਚਾਚਾਜੀ ਤੇ ਭੁਆਜੀ ਦੀ ਬੇਟੀਆਂ ਵੀ ਮੈਨੂ ਰਾਖੀ ਪੇਜਦੇ ਸਨ।  ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਚੋਟਾ ਸੀ ਇਹ ਸਬ ਕੁਝ ਮੈਨੂ ਨਹੀਂ ਪਤਾ ਲਗਾ। ਰਾਖੀ ਸਿਰਿਫ ਇਕ ਦਿਨ ਸੀ ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਮੇਰੇ ਭਾਨਾ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਤਰਾਂ ਖੇਡਦਾ ਸੀ ਤੇ ਪੈਸੇ ਦੇਣਾ ਚਾਹਿਦਾ ਸੀ।  ਅਸੀਂ ਅਮਰੀਕਾ ਵਿੱਚ  ਰਹੰਦੇ ਹਨ। ਇਥੇ ਅਨਾਰਬਰ ਵਿੱਚ ਦੁਨਿਆ ਕਾਫੀ ਸਲਾਮਤ ਹੈ।  ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ  ਵੈਸੇ ਇਹ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਕੁੜੀ ਹ੍ਫਾਜਤ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ ਭੈੜਾ ਲੋਕਾਂ ਤੋਂ ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਭਰਾ ਇਹ ਹ੍ਫਾਜਤ ਦੇਵੇਗਾ।
ਇਹ ਹੈ ਮੇਰਾ ਮਨ ਪਸੰਦ ਤਿਉਹਾਰ ਹੈ ਕਿਊਂਕਿ ਇਹ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸੰਬੰਧ ਬਣਾਉਣ ਦੀ ਬਾਰੇ ਹੈ। ਇਸ ਦੁਨਿਆ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਸਾਰਾ ਭੈੜਾ ਕਮ ਚਲ ਰਿਹਾ ਹੈ।  ਜੇ ਚੰਦ ਚੀਜ ਹੋਰਿਆ ਕੀ ਇਸ ਦੁਨਿਆ ਵਿੱਚ ਤੋੜੀ ਚੰਗੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਬਣਾਉਂਦੀ, ਚਲ ਇਸ ਦੀ ਬਰੀ ਮੇਹਤਵ ਹੈ। ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ  ਬਹੁਤਾਂ ਚੀਜਾਂ ਬਦਲ ਰਹੇ ਹਨ। ਮੇਰਾ ਉਮੀਦ ਹੈ ਕਿ ਇਸ ਤਿਉਹਾਰ ਪਕਾ ਰਿਹਾ ਜਾਂਦਾ. ਮੈਨੂੰ ਨਹੀਂ ਪਤਾ ਜੇ ਹਾਲੇ ਹੋਵੇਗਾ ਜਦੋਂ ਮੇਰੇ ਆਪਨੇ ਬਚੇ ਵਡੇ ਹੋਰੇ ਪਰ ਜੇ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ ਮੇਰਾ ਪੀੜੀ ਦੀ ਉਕਾਈ ਹੋਵੇਗਾ। ਚਲੋ ਅਸੀਂ ਦੇਖ੍ਲਾਂਗੇ ਕੀ ਹੋਵੇਗਾ।

Indian Weddings

ਮੇਨੂੰ ਵਿਆਹ ਵੇਖਣ ਪਸੰਦ ਲਗਦਾ ਹੇ. ਪੰਜਾਬੀ ਵਿਆਹ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਸੰਸਕਾਰ ਹਨ ਅਤੇ ਹਰ ਸੰਸਕਾਰ ਦਾ ਖਾਸੀ ਮਤਲਬ ਹੇ. ਪੰਜਾਬੀ ਵਿਆਹ ਦਾ ਨਾਂ ਅਨੰਦ ਕਾਰਜ ਹੇ। ਪੰਜਾਬੀ ਵਿਐ ਵਿੱਚ ਕੁੜੀ ਲਾਲ ਰੰਗ ਦੀ ਸੂਟ ਪੈਂਦੀ ਹੇ ਅਤੇ ਮੁੰਡਾ ਲਾਲ ਪੱਗ ਬੰਦਾ ਹੇ। ਮੁੰਡਿਆ ਸਿਹਰਾ ਵੀ ਬਣਦੇ ਹਨ. ਮੇਰਾ ਮਨਪਸੰਦ ਸੰਸਕਾਰ ਲਾਵਾ ਫੇਰੇ ਹੇ ਕਿਓਕਿ ਇਥੇ ਦੋਨੋ ਬੰਦਿਆ ਦੀ ਜੋੜਾ ਹੋਂਦੀ ਹੇ। ਲਾਵਾ ਫੇਰੇ ਵਿੱਚ ਦੋਨੋ ਬੰਦੇ ਗੁਰੂ ਗਰੰਥ ਸਾਹਿਬ ਜੀ ਦੇ ਬਾਹਰ ਚਾਰ ਲਾਵਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਜਦੋ ਓਹ ਲਾਵਾ ਲੈਂਦੇ, ਇਕ ਗਰੰਥੀ ਹਰਮੋਨੀਮ ਤੇ ਕੀਰਤਨ ਕਰਦਾ ਹੇ। ਲਾਵਾ ਫੇਰੇ ਤੋਂ ਬਾਦ ਸਾਰੀ ਸੰਗਤ ਲੰਗਰ ਛਕਦੀ ਹੇ. ਗੁਰੂ ਅਮਰਦਾਸ ਜੀ ਨੇ ਅਨੰਦ ਕਾਰਜ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ ਸੀ. 
ਲਾਵਾ ਫੇਰੇ ਮੇਰਾ ਮਨਪਸੰਦ ਸੰਸਕਾਰ ਹੇ ਕਿਓਕਿ  ਇਸ ਵੇਲੇ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਖੁਸ਼ ਹਨ ਅਤੇ ਨਵੀ ਜੋੜੀ ਲੇਈ ਦੂਸਰੀ ਜਿੰਦਗੀ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਣ ਵਾਲੀ ਹੇ ਅਤੇ ਓਹਨਾ ਦੇ ਪਰਿਵਾਰ ਮਦਦ ਕਰਨਗੇ. ਲਾਵਾ ਫੇਰੇ  ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਮੁੰਡਾ ਘੋੜੇ ਤੇ ਚਰਦਾ ਹੇ ਸਰਬਾਲਾ ਦੇ ਨਾਲ। ਜਦੋ ਇਹ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੇ ਢੋਲੀਵਾਲਾ ਢੋਲ ਵਜਾ ਰਿਹਾ ਹੇ. 
ਅਮਰੀਕਨ ਵਿਆਹ ਵਿੱਚ ਔਰਤ ਚਿਟੀ ਪੁਸ਼ਾਕ ਪੇਂਦੀ ਹੇ ਅਤੇ ਓਹ ਆਪਣੇ ਮਉਹ  ਨੂੰ ਵੀ ਛੁਪਾ ਕਰਦੀ ਹੇ। ਅਮਰੀਕਨ ਵਿਆਹ ਵਿੱਚ ਕੁੜੀ ਦਾ ਪਿਤਾ ਜੀ ਓਸਦੀ ਮਦਦ ਕਰਦਾ ਹੇ ਤੁਰਨ ਵਿੱਚ. ਇਸ ਵਿਆਹ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਲਾਵਾ ਨਹੀਂ ਹਨ, ਓਹ ਸਿਰਫ ਇਕ  ਲਫਸ "I do" ਕਿਹੰਦੇ. ਇਹ ਵਿਆਹ ਵਿੱਚ ਮੁੰਡੇ ਕਾਲੇ ਸੂਟ ਪੈਂਦੇ. ਇਕ  ਹੋਰ ਫਰਕ ਹੇ ਕੀ ਅਮਰੀਕਨ ਵਿਐ ਵਿੱਚ ਮੁੰਡੇ ਦਾ ਪਰਿਵਾਰ ਅਤੇ ਕੁੜੀ ਦਾ ਪਰਿਵਾਰ ਇਕੱਠੇ ਨਹੀਂ ਬੈਟਦੇ. 
ਪੰਜਾਬੀ ਅਤੇ ਅਮਰੀਕਨ ਵਿਐ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਫਰਕ ਹਨ ਪਰ ਬਹੁਤ ਚੰਗੇ ਹਨ। 

Vasakhi

ਮੇਰਾ ਮਨਪਸੰਦ ਪੰਜਾਬੀ ਤਿਓਹਾਰ ਵਸਾਖੀ ਹੇ. ਵਸਾਖੀ ਦਿਨ ਅਪ੍ਰੈਲ 14 ਹੇ. ਵਸਾਖੀ ਮੇਰਾ ਮਨਪਸੰਦ ਤਿਓਹਾਰ ਹੇ ਕਿਓਕਿ ਵਸਾਖੀ ਬਹੁਤ ਵੱਡਾ ਹੇ ਅਤੇ ਵਸਾਖੀ ਦਾ ਮਤਲਬ ਬਹੁਤ ਚੰਗਾ ਹੇ. ਵਸਾਖੀ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ ਸੀ 1699 ਵਿਚ ਜਦੋ ਗੁਰੂ ਗੋਬਿੰਦ ਸਿੰਘ ਜੀ ਨੇ ਖਾਲਸਾ ਪੰਤ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ. ਇਹ ਮੇਰੇ ਲੇਈ ਖਾਸ ਬਾਤ ਹੈ ਕਿਓਕਿ ਓਸ ਦਿਨ ਮੇਰਾ ਧਰਮ ਸ਼ੁਰੂ ਹ਼ੋਇਆ ਅਤੇ ਗੁਰੂ ਜੀ ਨੇ ਮੁੰਡੇਆ ਦਾ ਨਾਂ ਸਿੰਘ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਅਤੇ ਔਰਤ ਦਾ ਨਾਂ ਕੌਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ. ਇਹ ਖਾਸ ਬਾਤ ਹੈ ਕਿਓਕਿ ਅੱਜ ਤਕ ਇਹ ਨਾਂ ਹਨ। ਵਸਾਖੀ ਵਾਲੇ ਦਿਨ ਤੇ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ ਦੇ ਨਾਲ ਗੁਰਦਵਾਰਾ ਜਾਂਦਾ ਹਾਂ ਅਤੇ ਓਹਥੇ ਅਸੀਂ ਪਾਤ ਸੁਨਦੇ ਤੇ ਲੰਗਰ ਛਕਦੇ. ਕੁਝ ਸ਼ਾਹਰਾ ਵਿੱਚ ਲੋਕਾ ਗਰੀਬਾ ਲੇਈ ਸੇਵਾ ਕਰਦੇ ਅਤੇ ਸਾਰਾ ਸ਼ਾਹਰ ਵਸਤੇ ਲੰਗਰ ਹੈ. ਪੰਜਾਬ ਵਿੱਚ ਵਸਾਖੀ ਵਾਲੇ ਦਿਨ ਤੇ ਲੋਕ ਭੰਗੜਾ ਪਾਉਂਦੇ ਅਤੇ ਖੁਬ ਖਾਨਾ ਖੋਉਂਦੇ ਕਿਓਕਿ ਓਸ ਤੋਂ ਬਾਦ ਨਵਾ ਖਾਤੀਬਾਰੀ ਰੁਤ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਂਦੇ ਹੈ. ਹਿੰਦੁਆ ਵਸਤੇ ਵਸਾਖੀ ਵਾਲਾ ਦਿਨ ਨਵਾ ਸਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਦਾ ਹੇ. 
ਮੇਰੇ ਲੇਈ ਵਸਾਖੀ ਦਿਨ ਏਕ ਹੋਰ ਚੀਜ ਆਓਂਦੀ ਹੇ; ਓਹ ਚੀਜ ਜਲਿਆ ਵਾਲਾ ਬਾਗ ਹੇ। ਜਦੋ ਅੰਗਰਜ਼ ਆਏ ਸੀ ਓਹਨਾ ਨੇ ਸਿਖਾ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ ਸੀ ਪਰ ਸਿਖ ਬਹੁਤ ਸ਼ਕਤੀ ਸ਼ਾਲੀ ਸੀ ਅਤੇ ਓਹਨਾ ਨੇ ਜਿੰਦਗੀ ਨਹੀ ਰੋਕੀ. ਓਸ ਦਿਨ ਪੁਨਜਾਬੀਆ ਵਸਤੇ ਬਹੁਤ ਦੂਕ ਸੀ. ਓਹ ਕਹਾਣੀ, ਜਿਸ ਅਸੀਂ ਕਲਾਸ ਵਿੱਚ ਪਢ਼ੀ ਸੀ, ਮੇਨੂੰ ਕੈੰਡੀ ਹੇ ਜਦੋ ਸਾਰਾ ਬੰਦੇ ਇਕੱਠੇ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਸਭ ਕੁਝ ਹੋ ਸਕ ਦਾ ਹੈ. 
ਵਸਾਖੀ ਤੇ ਕ੍ਰਿਸਮਸ ਕਾਫੀ ਮੁਤਾਬਕ ਹਨ ਕਿਓਕਿ ਦੋਨੋ ਧਰਮਾ ਦੇ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਣ ਲੇਈ ਹਨ। ਵਸਾਖੀ ਗਾਰਮਿਆ ਵਿੱਚ ਹਨ ਅਤੇ ਕ੍ਰਿਸਮਸ ਸਰਦੀਆ ਵਿੱਚ ਹੋਂਦਾ ਹੇ। ਜੇਢ਼ੇ ਲੋਕ ਕ੍ਰਿਸਮਸ ਮਨਾਉਂਦੇ ਓਹ ਚਰਚ ਤੇ ਜਿੰਦੇ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰਾ ਦੇ ਨਾਲ ਖਾਨਾ ਕਾਂਦੇ. 
ਵਸਾਖੀ ਅਤੇ ਕ੍ਰਿਸਮਸ ਲੋਕ ਸਾਰੀ ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਮਨਾਉਂਦੇ ਕਿਓਕਿ ਦੋਨੋ ਵੱਡੇ- ਵੱਡੇ ਤਿਓਹਾਰ ਹਨ ਅਤੇ ਦੋਨੋ ਤਿਓਹਾਰ ਦਾ ਮਤਲਬ ਧਰਮ ਦੇ ਨਾਲ ਹੇ. ਮੇਨੂੰ ਕ੍ਰਿਸਮਸ ਚੰਗੀ ਲਗਦੀ ਹੇ ਕਿਓਕਿ ਛੁੱਟੀਆ ਦੇ ਦਿਨ ਹਨ ਅਤੇ ਮੇਂ ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ ਦੇ ਨਾਲ ਹਾਂ.