Tuesday, 9 February 2010
Choose your adventure
ਤਸਵੀਰ ਵਿਚ, ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਕੁਝ ਨਾ ਕੁਝ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ. ਮਾਤਾ ਜੀ ਦੇ ਹਥਾ ਵਿਚ ਮਟਿਆਇਆ ਸਨ. ਹੋਣ ਮਟਿਆਇਆ ਮੇਜ ਤੇ ਹੈ, ਕੇਕ ਦੇ ਨਾਲ. ਸਾਰੇ ਬਚੇ ਮੇਜ ਤੇ ਬੈਤੇ ਰਹੇ ਸਨ ਅਤੇ ਗਾਨੇ ਵੀ ਗਾ ਰਹੇ ਸਨ. ਕਮਰੇ ਵਿਚ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਗੋਮਾਰੇ ਲਗ ਰਹੇ ਸਨ. ਕਮਰਾ ਬੜਾ ਰੰਗੀਨ ਸੀ. ਕੁਝ ਲੋਕ ਪੰਜਾਬੀ ਖਾਨਾ - ਸਮੋਸੇ, ਪਕੋੜੇ, ਰੋਟੀ, ਤੰਦੂਰੀ ਮਰਗੀ, ਅਤੇ ਦੇਹਿ ਖਾ ਰਹੇ ਸਨ. ਕੁੜੀਆ ਫਰਸ਼ ਤੇ ਖੇਡਾ ਨਾਲ ਖੇਡ ਰਹਿਆ ਸਨ. ਮੁੰਡੇ ਕੁਰਿਆ ਨੂੰ ਥੰਗ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ. ਪਿਤਾ ਜੀ ਸਾਰੇ ਨਾਲ ਗਲ੍ਹ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ. ਬਹੁਤ ਮਜੇਦਾਰ ਸੀ. ਫੋਟੋ ਕਿਸਦਾ ਹੈ?
Tuesday, 2 February 2010
ਮੇਰਾ ਬਚਪਨ - Kunal Mahajan
ਮੇਰਾ ਬਚਪਨ ਬਹੁਤ ਹੀ ਵਦਿਆ ਸੀ | ਬਚਪਨ ਵਿੱਚ ਮੇਰਾ ਸਬ ਤੋਂ ਚੰਗਾ ਦੋਸਤ ਮੇਰਾ ਛੋਟਾ ਭਰਹ ਰਾਹੁਲ ਸੀ | ਅਸੀਂ ਦੋਨੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਕਥੇ ਖੇਡਦੇ ਸੀ | ਮੇਨੂੰ ਹੋਰ ਦੋਸਤਾਂ ਦੀ ਲੋਡ ਹੀ ਨਹੀਂ ਸੀ | ਜਧ ਅਸੀਂ ਬਰੇ ਛੋਟੇ ਸੀ ਮੈਂ ਰਾਹੁਲ ਨੂੰ ਕਹੰਦਾ ਸੀ ਕੇ ਓੁਹ ਛੁਪੇ ਤੇ ਫਿਰ ਮੈਂ ਉਸਨੂੰ ਲਬਦਾ ਨਹੀਂ ਸੀ | ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਮਾਫ ਕਰਕੇ ਫਿਰ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਖੇਡਦਾ ਸੀ | ਮੈਂ ਹਰ ਰੋਜ ਟੀ ਵੀ ਤੇ ਨਿਂਜਾ ਟਰਟਲਸ ਤੇ ਪੌਵਰ ਰੇਂਜਰਸ ਦੇਖਦਾ ਸੀ | ਮੈਂ ਉਹਨਾਦੀ ਨਕਲ ਵੀ ਉਤਾਰਦਾ ਸੀ ਆਪਣੇ ਖਿਲੋਨੀਆਂ ਨਾਲ | ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਜੀ ਨਾਲ ਬੈਸਕਟਬੌਲ ਦੇਕਦਾ ਸੀ | ਦੇਖਕੇ ਮੈਨੂੰ ਬੈਸਕਟਬੌਲ ਦਾ ਬਾਰਾ ਸ਼ੌਕ ਪੈ ਗਯਾ ਸੀ ਤੇ ਮੈਂ ਖੇਡਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ ਸੀ | ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਭਰਹ ਤੇ ਆਪਣੇ ਦੋਸਤਾਂ ਨਾਲ ਹਰ ਦਿਨ ਬੈਸਕਟਬੌਲ ਖੇਡਦਾ ਸੀ ਤੇ ਕਾਫੀ ਚੰਗਾ ਸੀ | ਛੋਟੇ ਹੁੰਦੇ ਵਕਤ ਮੈਨੂੰ ਕਿਤਾਬਾਂ ਪੜਨ ਦਾ ਬਹੁਤ ਸ਼ੌਕ ਸੀ | ਮੈਂ ਹਰ ਰਾਤ ਸੌਣ ਤੋਂ ਪਿਹਲਾਂ ਤੀਂ ਮਿਨਟ ਲਈ ਕੋਈ ਕਿਤਾਬ ਪੜਦਾ ਸੀ | ਮੇਨੂੰ ਖਾਣਾ ਖਾਨਾ ਵੀ ਬਹੁਤ ਚੰਗਾ ਲਗਦਾ ਸੀ | ਮੇਨੂੰ ਆਪਣੇ ਮਾਤਾ ਜੀ ਦਾ ਖਾਣਾ ਸਬ ਤੋਂ ਚੰਗਾ ਲਗਦਾ ਸੀ | ਉਹਨਾਦੇ ਰਾਜਮਾਹ ਦੁਨਿਯਾ ਦੀ ਸਬ ਤੋਂ ਚੰਗੀ ਸਬਜੀ ਸੀ |
ਬਚਪਣ
ਮੇਰਾ ਜਨਮ ਕੋਰੀਆ ਵਿਚ ਰੋਇਆ ਸੀ ਕਿਓਂਕਿ ਮੇਰੇ ਮਾਤਾ ਜੀ ਅਰਮੀ ਵਿਚ ਸੀ। ਮੇਰਾ ਬਚਪਣ ਵਿਚ ਮੇਰਾ ਪਰਿਵਾਰ ਬਹੁਤ ਥਾਵਾਂ ਤੇ ਜਿਵੇਂ ਕੋਰੀਆ, ਤੈਕ੍ਸਿਸ, ਮੇਰਿਲੰਦ, ਤੇ ਮਿਸ਼ੀਗਨ ਰਹਿੰਦੇ ਸੀ। ਇਕ ਸਾਲ ਮੇਰਾ ਜਨਮ ਦਿਨ ਤੇ ਮੇਰਾ ਪਰਿਵਾਰ ਹਵਾਈ ਜਹਾਜ ਤੇ ਸੀ ਅਤੇ ਫਲਾਈਤ ਅਤੈਨਦੰਤ ਮੈਨੂੰ ਕੇਕ ਦਿਂਦੀ ਸਨ। ਸਕੂਲ ਵਿਚ ਮੈਂਨੂੰ ਮਨਪਸੰਦ ਕਿਤਾਬਾਂ ਪੜ੍ਹ੍ਨਾ ਸੀ। ਮੈਂਨੂੰ ਮਨਪਸੰਦ ਕਿਤਾਬਾਂ ਦਾਕਤਰ ਸੂਸ ਜਿਵੇਂ "ਬਿਲੀ ਮੇਰੀ ਟੋਪੀ ਵਿਚ ਹੈ" ਰੋਇਆ ਸੀ। ਮੇਰਾ ਭਰਾ ਦਾ ਨਾਂ ਐਲੈਕਸ ਹੈ। ਅਸੀਂ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਬਾਹਰ ਖੇਡਾਂ ਤੇ ਮਲਾਂ ਖੇਡਦੇ ਸੀ। ਮੈਂ ਮਨਪਸੰਦ ਮਲਾਂ ਬੈਸ੍ਕੈਤਬਾਲ ਤੇ ਸਾਕਰ ਸੀ ਪਰ ਮੈਂ ਨਹੀਂ ਚੰਗੀ ਸੀ। ਮੇਰੀਆਂ ਸਹਿਲੀਆਂ ਤੇ ਮੈਂ ਅਸੀਂ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਅਧੀ ਛੁਟੀ ਵਿਚ ਖੇਡ ਮੈਦਾਨ ਤੇ ਖੇਦੀਆਂ ਸੀ। ਮੈਂ ਬਹੁਤ ਮਧਰੀ ਇਮਾਨਦਾਰ ਤੇ ਕੁਸ਼ੀ ਬਚੀ ਸੀ। ਮੈਂ ਮਨਪਸੰਦ ਨਵੀਂ ਗਿਆਨ ਤੇ ਲਿਖਣਾ ਸਿਖਦੀ ਸੀ। ਮੇਰਾ ਮਨਪਸੰਦ ਰੰਗ ਨੀਲਾ ਤੇ ਪੀਲਾ ਸੀ।
Monday, 1 February 2010
ਮੇਰਾ ਬਚਪਨ
ਮੇਰਾ ਬਚਪਨ ਵਿਚ ਮੇਨੂ ਮੇਰੇ ਭਰੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਖੇਡਣਾ ਪਿਸੰਦ ਸੀ| ਮੇਰੇ ਭਰੇ ਨੂ ਮੱਲਾਂ ਚੰਗਾ ਲੁਗਦਾ ਸੀ| ਮੱਤ ਬਹੁਤ ਲਾਮਾ ਹੇ ਤੇ ਬਸ੍ਕੇਤ੍ਬੋਲ ਖੇੜਾ ਸੀ ਤੇ ਮੈ ਮੱਤ ਨੂ ਵੇਖਦੀ ਸੀ| ਮੇਨੂ ਖੇਡ ਮੈਦਾਨ ਵਿਚ ਕੁੱਦਣਾ ਤੇ ਚੜਹਨਾ ਪਿਸੰਦ ਸੀ, [but] ਮੱਤ ਨਹੀ| ਮੱਤ ਬਜੁਤ ਹੁਸ਼ਿਆਰ ਤੇ ਚੁਸਤ ਹੇ, ਤੇ ਓਥੇ ਮੇਨੂ ਪੜ਼ਨਾ ਮਾਥ ਹਰ ਰੋਜ਼, [but] ਮੈਨੂ ਜਵਾਬ ਨਹੀ ਦੱਸਦਾ ਸੀ| ਮੈ ਸਿਖ੍ਦੀ ਸੀ! ਮੱਤ ਕੁਤਾ ਚਾਹੁਦਾ ਸੀ ਤੇ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਮੱਤ ਸਾਡੇ ਮਾਤਾ-ਪਿਤਾਜੀ ਨੂ ਪਿਛਾ ਸੀ ਤੇ ਮੱਤ ਨੂ ਬੋਲਦੇ ਸੀ, "ਨਹੀ!" ਸਦਾ ਘਰ ਕਾਲੀ ਬਿਲ੍ਹੀ ਵਿਚ ਸੀ| ਮੱਤ ਸਾਡੀ ਬਿਲ੍ਹੀ ਨੂ ਦੌਰਦਾ ਸੀ ਤੇ ਬਿਲ੍ਹੀ ਮੱਤ ਨੂ ਚੀਰਦਾ ਸੀ| ਮੈ ਕਥੇ ਲਿਕਦੀ ਸੀ ਤੇ ਮੇਰੇ ਭਰੇ ਨੂ ਓਥੇ ਪਰਧਾ ਸੀ| [ਬੁਤ] ਕਿਤਾਬਾਂ ਨਹੀ ਪੜ਼ਦਾ ਸੀ| ਮੱਤ ਵੀ ਕਵੀਤਾ ਨਹੀ ਪੜ਼ਦਾ ਸੀ| ਮੇਰਾ ਬ੍ਰਾ ਕਹੇਂਗਾ ਦੋਸਤ ਦਾ ਸਾਥ ਸੀ| ਅਸੀਂ ਖੇਡਾਂ ਖੇਡੇ ਸੀ [but ] ਮੈ ਨਕਲ ਮਾਰਦੀ ਸੀ. ਮੇਰਾ ਬ੍ਰਾ ਬਜੁਤ ਚੰਗਾ ਬੇਟਾ ਸੀ.
My Childhood- Sanjeet
ਸਤ ਸ੍ਰੀ ਅਕਾਲ ਮੇਰਾ ਨਾ ਸਂਜੀਤ ਹੈ. ਮੈ ਬਚਪਨ ਵਿਚ ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ੀ ਸੀ. ਮੈ ਬਚਪਨ ਵਿਚ ਨੂ ਯੋਰਕ ਵਿਚ ਰਹਿੰਦੀ ਸੀ. ਜਦੋਂ ਮੈ ਦੋ ਸਾਲ ਦਾ ਸੀ ਮੇਰਾ ਇਕ ਭਰਾ ਜਨਮ ਲਿਆ ਸੀ. ਮੈ ਆਪਣਾ ਭਰਾ ਦਾ ਨਾਲ ਬਹੋਤ ਥੰਗ ਕਰਦੀ ਸੀ. ਮੈ ਆਪਣਾ ਭਰਾ ਨੂ ਮਾਰਦਾ ਸੀ ਅਤ੍ਹੇ ਉਸ ਦਾ ਵਾਲ ਨੂ ਕਿਚਦਾ ਸੀ. ਮੇਰਾ ਮਾਤਾ-ਪਿਤਾ ਸਾਨੂ ਬਹੋਤ ਗੁਸੇ ਹੋਵੇ ਸੀ. ਜਦੋਂ ਮੈ ਸਤ ਸਾਲ ਦਾ ਸੀ ਮੇਰਾ ਭਾਣਾ ਜਨਮ ਲਿਆ ਸੀ. ਉਹ ਬਹੋਤ ਸੁੰਦਰ ਹੈ. ਉਹ ਮੇਨੂ ਮਨਪਸੰਦ ਲੋਕ ਮੇਰਾ ਪਾਰੀਵ੍ਹਾਰ ਵਿਚ. ਮੇਰਾ ਬਚਪਨ ਵਿਚ ਮੇਈ ਬਾਸ੍ਕੇਟਬਾਲ ਬਹੋਤ ਕੇਦਣਾ ਸੀ. ਉਹ ਮੇਨੂ ਮਨਪਸੰਦ ਮਕਾਲ ਹੈ. ਜਦੋਂ ਮੈ ਦਸ ਸਾਲਾ ਦਾ ਸੀ ਮੈ ਮਿਚੀਗਨ ਗਈ. ਮੈ ਬ੍ਲੂਮ੍ਫ਼ਿਏਲ੍ਦ ਹਿੱਲਸ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ. ਬ੍ਲੂਮ੍ਫ਼ਿਏਲ੍ਦ ਹਿਲ੍ਸ ਵਿਚ ਮੈ ਮਿਡਲ ਸਕੂਲ ਜਾਂਦੀ ਸੀ. ਮੈ ਬਹੋਤ ਵਦੀਆ ਵਿਧਿਆਰਤੀ ਹੈ. ਜਦੋਂ ਮੈ ਗਿਆਰਾ ਸਾਲਾ ਦੀ ਸੀ ਮੈ ਮਲੇਸ਼ਿਆ ਗਈ. ਉਥੇ ਮੇਰਾ ਮਾ ਦਾ ਪਾਰੀਵ੍ਹਾਰ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ. ਇਹ ਮੇਰਾ ਬਚਪਨ ਸੀ
ਮੇਰਾ ਬਚਪਨ
ਮੇਰਾ ਬਚਪਨ
ਸਤ ਸ੍ਰੀ ਅਕਾਲ਼ ਸੇਰਾ ਨਾਂ ਕ੍ਰਿਸ਼ ਚੋਪੜਾ ਹੈ । ਮੇਰੇ ਬਚਪਨ ਵਿਚ ਮੈ ਬੋਹਤ ਸ਼ੈਤਾਨੀਆਂ ਖੇਡਦਾ ਸੀ. ਸਕੂਲ ਵਿੱਚ ਸਂਂ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਨਕਲ ਬੜੀ ਉਤਾਦੇ ਸੀ ਤੇ ਸੈਂ ਕੱਬਡੀ ਖਡਦਾ ਸੀ. ਮੈ ਜਾਡਾ ਦੋਸਤ ਨਾਲ ਖੇਡਦਾ ਸੀ. ਦਸ ਦੋਸਤ ਨਾਲੋ ਮੈਂ ਗਲੀਆਂ ਵਿੱਚ ਖੇਡਦਾ ਸੀ. ਅਸੀਂ ਕਰ ਤੋਂ ਦੋਰਦੇ ਸਨ ਅੱਤੇ ਕਰ ਤੇ ਗਾਲੇ ਬੋਲਦੇ ਸਨ. ਹਰ ਹਫਤੇ ਅਸੀਂ ਕੈਂਦੀ ਤੇ ਸੋਡਾ ਤੋੜ ਲੈਂਦੇ ਸਨ. ਹਰ ਵਾਰ ਸਕੂਲ ਦਾ ਬਾਤ ਸੈਂ ਸੇਰਾ ਚੰਗਾ ਦੋਸਤ ਦਾ ਘਰ ਰਾਂਦਾ ਸੀ. ਅਸੀਂ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਟੱਵੀ ਦੇਖਦੇ ਸਨ ਅੱਤੇ ਕੰਪੂਤਰ ਤੇ ਇੰਤਰਨਿਤ ਦੇਖਦੇ ਸਨ. ਲਾਲੋ ਅਸੀਂ ਵੀਰਵਾਰ ਅੱਧੀ ਛੁੱਟੀ ਵਿੱਚ ਸਕੂਲ ਤੋਂ ਖਾਨ ਵਾਲਾ ਜਾਗਾ ਚਲੇ ਜਾਂਦੇ ਸੀ. ਮੇਰੇ ਸ਼ੈਤਾਨੀਆਂ ਦੇ ਗੱਲ ਮੇਰੇ ਮਾਤਾ-ਪਿਤਾ ਰੀ ਨਹੀਂ ਪਤਾ ਸੀ. ਪਰ ਸੈਨੂੰ ਪਤਾ ਮੇਰੇ ਮਾਤਾ-ਪਿਤਾ ਰੀ ਸੇਰੇ ਸ਼ੈਤਾਨੀਆਂ ਪਤਾ ਲਨ. ਜਾਦੋਂ ਸੈਂ ਗੈਰਾ ਸਲ ਦਾ ਹੋਯ ਸੈਂ ਸ਼ੈਤਾਨੀਆਂ ਬੰਡ ਕੀਤਿਆਂ.
ਸਤ ਸ੍ਰੀ ਅਕਾਲ਼ ਸੇਰਾ ਨਾਂ ਕ੍ਰਿਸ਼ ਚੋਪੜਾ ਹੈ । ਮੇਰੇ ਬਚਪਨ ਵਿਚ ਮੈ ਬੋਹਤ ਸ਼ੈਤਾਨੀਆਂ ਖੇਡਦਾ ਸੀ. ਸਕੂਲ ਵਿੱਚ ਸਂਂ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਨਕਲ ਬੜੀ ਉਤਾਦੇ ਸੀ ਤੇ ਸੈਂ ਕੱਬਡੀ ਖਡਦਾ ਸੀ. ਮੈ ਜਾਡਾ ਦੋਸਤ ਨਾਲ ਖੇਡਦਾ ਸੀ. ਦਸ ਦੋਸਤ ਨਾਲੋ ਮੈਂ ਗਲੀਆਂ ਵਿੱਚ ਖੇਡਦਾ ਸੀ. ਅਸੀਂ ਕਰ ਤੋਂ ਦੋਰਦੇ ਸਨ ਅੱਤੇ ਕਰ ਤੇ ਗਾਲੇ ਬੋਲਦੇ ਸਨ. ਹਰ ਹਫਤੇ ਅਸੀਂ ਕੈਂਦੀ ਤੇ ਸੋਡਾ ਤੋੜ ਲੈਂਦੇ ਸਨ. ਹਰ ਵਾਰ ਸਕੂਲ ਦਾ ਬਾਤ ਸੈਂ ਸੇਰਾ ਚੰਗਾ ਦੋਸਤ ਦਾ ਘਰ ਰਾਂਦਾ ਸੀ. ਅਸੀਂ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਟੱਵੀ ਦੇਖਦੇ ਸਨ ਅੱਤੇ ਕੰਪੂਤਰ ਤੇ ਇੰਤਰਨਿਤ ਦੇਖਦੇ ਸਨ. ਲਾਲੋ ਅਸੀਂ ਵੀਰਵਾਰ ਅੱਧੀ ਛੁੱਟੀ ਵਿੱਚ ਸਕੂਲ ਤੋਂ ਖਾਨ ਵਾਲਾ ਜਾਗਾ ਚਲੇ ਜਾਂਦੇ ਸੀ. ਮੇਰੇ ਸ਼ੈਤਾਨੀਆਂ ਦੇ ਗੱਲ ਮੇਰੇ ਮਾਤਾ-ਪਿਤਾ ਰੀ ਨਹੀਂ ਪਤਾ ਸੀ. ਪਰ ਸੈਨੂੰ ਪਤਾ ਮੇਰੇ ਮਾਤਾ-ਪਿਤਾ ਰੀ ਸੇਰੇ ਸ਼ੈਤਾਨੀਆਂ ਪਤਾ ਲਨ. ਜਾਦੋਂ ਸੈਂ ਗੈਰਾ ਸਲ ਦਾ ਹੋਯ ਸੈਂ ਸ਼ੈਤਾਨੀਆਂ ਬੰਡ ਕੀਤਿਆਂ.
Sunday, 31 January 2010
Amandeep Kullar
ਮੇਰੇ ਬਚਪਨ ਬਹੁਤ ਮਜੇਦਾਰ ਸੀ. ਹਰ ਗਰਮੀ ਵਿਚ ਮੈ ਲੰਦਨ ਜਾਂਦਾ ਸੀ ਆਪਨੇ ਮਾਮਾ ਦੇ ਕੋਲ. ਅਸੀਂ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਜੁਘੇ ਜਾਂਦੇ ਸੀ - ਰਾਨੀ ਦਾ ਘਰ ਦੇਖਣ ਜਾਂਦੇ ਸੀ, ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਕਪੜੇ ਖਰੀਦਦੇ ਸੀ, ਅਤੇ ਵਿਦੇਸ਼ ਖਾਨਾ ਵੀ ਖਾਂਦੇ ਸੀ. ਜਦੋ ਮੈ ਲੰਦਨ ਵਿਚ ਨਹੀ ਸੀ, ਮੇਂ ਆਪਨੇ ਦੂਸੇ ਮਾਮਾ ਦੇ ਕੋਲ ਸੀ. ਮੇਰਾ ਬਡਾ ਮਾਮਾ ਸਾਡੇ ਕੋਲ-ਕੋਲ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ. ਮੈ ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਮਾਮਾ ਦੇ ਦੋਨੋ ਬਚੇ ਇਕ ਚੁੰਗਾ ਖੇਡ ਖੇਡਦੇ ਸੀ - ਅਸੀਂ ਵਡੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਚੁਪ ਚੁਪ ਕੇ ਦੇਖਦੇ ਸੀ. ਅਸੀਂ ਸੋਚਦੇ ਸੀ ਕੀ ਅਸੀਂ ਬਹੁਤ ਹੁਸ਼ਿਆਰ ਹਾਂ ਅਤੇ ਵਡੇ ਲੋਕ ਸਾਨੂੰ ਨਹੀ ਦੇਖ ਸੁਕਦੇ ਪਰ ਅਸੀਂ ਓਹਨਾ ਨੂੰ ਦੇਖ ਸੁਕਦੇ ਹਨ. ਮੈ ਆਪਣੀਆ ਤਿਨ ਭੈਣਾ ਨੂ ਥੰਗ ਵੀ ਕਰਦਾ ਸੀ. ਮੈ ਅਤੇ ਮੇਰਿਆ ਭੈਣਾ ਬਹੁਤ ਨੇਰੇ ਹੈ.
Subscribe to:
Posts (Atom)