ਮੇਰਾ ਬਚਪਨ ਬਹੁਤ ਧੂਰ ਯਾਦ ਹੈ. ਮੇਰਾ ਬਚਪਨ ਵਿਚ ਮੈ ਲਰਿਏ ਕਿਥਾ, ਮੈ ਜਾਦਾ ਖਾਂਧਾ ਸੀ, ਫਿਰ ਮੈ ਬਹੁਤ ਕਮ ਕਿਥਾ ਸੀ. ਮੈ ਪੇਲਾ ਲਰਿਏ ਜਾਦਾ ਕਰਦਾ ਸੀ. ਜੇ ਮੈ ਬਹੁਤ ਛੋਟਾ ਸੀ, ਮੈ ਤੇ ਮੇਰੀ ਭੇਨ ਕਰਾਤੀ ਕਰਦੇ ਸੀ. ਫਿਰ ਉਸੀ ਸਾਰੀ ਜਾਣੇ ਲੋਕ ਮੁਖੀ ਮਾਰਦੇ ਸੀ. ਇਕ ਵਾਰੀ, ਮੈ ਮੇਰੀ ਭੇਨ ਕਰਾਤੀ ਵਿਚ ਮਰਿਯਾ ਫਿਰ ਮੈ ਉਥੇ ਹੋਰ ਕਰਾਤੀ ਕਰਿਯਾ ਨੀ. ਮੇਰਾ ਬਚਪਨ ਵਿਚ ਮੈ ਜਾਦਾ ਖਾਂਧਾ ਸੀ. ਮੈ ਵੀ ਸਾਲੇ ਦੇ ਕਪਰੇ ਪੋੰਦਾ ਸੀ ਜੇ ਮੈ ਦਸ ਸਾਲਾ ਸੀ. ਮੈ ਸਕੂਲ ਵਿਚ ਬਾਰ ਥੋਰਾ ਕੇਡਾ ਸੀ. ਮੈ ਬਹੁਤ ਮੋਟਾ ਸੀ ਫਿਰ ਮੈ ਬਾਸ੍ਕੇਟਬਾਲ ਕੇਡ ਨੀ ਸਗਦਾ. ਸਾਰੇ ਬਾਸ੍ਕੇਟਬਾਲ ਬਚਛੇ ਲੰਮਬੇ ਸੀ ਫਿਰ ਮੈ ਉਨ੍ਨਾ ਨੂ ਦੇਹਦੇ ਹਨ. ਮੈ ਬਚਪਨ ਵਿਚ ਬਹੁਤ ਕਮ ਕਿਥਾ ਸੀ. ਜੇ ਮੈ ਛੋਟਾ ਸੀ ਮੈ ਕੂਮਨ ਕਰਦਾ ਸੀ. ਮੈ ਬਹੁਤ ਸ਼ਿਥੀ-ਸ਼ਿਥੀ ਗੁਨਿਥ ਕਰਦਾ ਸੀ. ਕਲਾਸ ਵਿਚ ਸਾਰੀਆ ਵਿਧਿਆਰਤੇਆ ਗੁਨਿਥ ਕਰਦੇ ਪਰ ਮੈ ਸਰਿਯਾ ਨੂ ਜਾਦਾ ਸ਼ਿਥੀ ਕਿਥਾ ਸੀ. ਇਹ ਮੇਰਾ ਸੋਨਾ ਬਚਪਨ ਸੀ।
No comments:
Post a Comment